Home

(ENGLISH TRANSATION BELOW)

Ik ben heel erg boos. En heel erg verdrietig. En misselijk.

Er zijn mensen die blij zijn dat er andere mensen verdrinken terwijl zij proberen een veilig heenkomen te zoeken. Op Facebook en Twitter zie je de meest walgelijke uitingen van blijdschap vanwege het feit dat honderden mensen de oversteek naar Europa niet hebben overleefd.

Wacht even. Ho.

Dus als jij doodsbang, hongerig, koud, met je kinderen in je armen, ingeklemd tussen tientallen lotgenoten op een bootje zit, omdat je hoopt te ontkomen aan geweld, verkrachting, honger en andere ellende waar ik mij geen voorstelling van kan maken… dan mag ik juichen als het bootje omslaat en zinkt? Terwijl jouw kinderen moeten ervaren dat hun longen vollopen met zeewater en jij zelf wanhopig om je heen slaat om drijvend te blijven, terwijl je hun geliefde gezichtjes nergens meer kunt vinden, dan mag ik jubelen op Facebook?

Wie ben jij, volgevreten landgenoot, WHO THE FUCK ben jij, dat je blij durft te zijn? Wat denk je nou? Dat ze onderweg waren om jou je huis af te pakken, je baan te ontfutselen, je dochters te verkrachten, je zoons in elkaar te slaan, je retroscooter en je iPhone 6 te jatten en je banden lek te steken? Denk je dat?

Zou het misschien ook kunnen dat ze bang zijn? Dat ze niet bepaald voor hun lol met veel te veel mensen voor veel te veel geld op een veel te klein bootje zitten? Dat ze alles hebben achtergelaten om hun lieve dochters en zoons te redden van ellende die ons voorstellingsvermogen te boven gaat – ellende waar wij in het verleden (en misschien nog wel) een flink steentje aan hebben bijgedragen? Dat ze het risico lopen te verzuipen en anders uitgekotst te worden in een verwend westers land, omdat ze wanhopig zijn? Zou dat misschien kunnen?

Walgelijk vind ik het, hoe mensen durven zeggen: het maakt mij niet uit hoe slecht anderen het hebben, als ze maar weg blijven uit Nederland, want ‘wij hebben het al moeilijk genoeg’.

Flikker toch op. Wij hebben het zo ontzettend moeilijk, ja. Onze grootste problemen zijn een te duur zorgstelsel, stijgende werkloosheid en graaiende bankiers. Ja, dat is klote. Maar verder hebben we het zo FUCKING GOED. Er is hier VREDE. En op wereldniveau bekeken is hier ook nog steeds een ongelooflijke WELVAART. En dit lullige bolletje is van ons allemaal. We moeten het DELEN met elkaar. Godbetert.

Ik schaam me zo erg voor jou dat ik moet janken. En ik weet niet meer wat ik moet zeggen om jou aan je verstand te peuteren dat je in mijn optiek alle menselijkheid kwijt bent. Ik weet niet wat jij hebt meegemaakt om zo harteloos te worden. Het is vast heel erg, maar je maakt mij niet wijs dat het in de buurt komt van dat wat die verdronken mensen ertoe bracht om – met hun dierbare kinderen – het ruime sop te kiezen. NOT EVEN CLOSE.

Bijgaande foto is niet van afgelopen week. Het is een foto van de website http://www.vluchtelingenwerk.be.

 

Update 19 april 2015

Ik krijg zoveel reacties op dit artikel dat het onmogelijk is ze allemaal te lezen en vervolgens al dan niet te plaatsen. Zowel positieve als negatieve reacties. Van applaus tot scheldpartijen en alles er tussenin. Veel dank daarvoor, maar ik publiceer het allemaal bij nader inzien niet.

Update 21 april 2015
Gelukkig zijn er velen die zo denken als ik en er ook over schrijven:

ENGLISH TRANSLATION

Very angry

I am very angry. And very sad. And nauseous.

There are people who are happy that other people drown, trying to find a safe haven. On Facebook and Twitter you can see the most disgusting expressions of joy because of the fact that hundreds of people have not survived the crossing to Europe.

Wait a second. Stop right there.

So if you are scared, hungry, cold, with your children in your arms, sandwiched between dozens of peers on a boat because you hope to escape violence, rape, hunger and other miseries I can’t even imagine… then I may cheer when the boat turns and sinks? While your children feel their lungs fill with seawater and you yourself desperately try to stay afloat while you can’t find their beloved faces anywhere, then I may rejoice on Facebook?

Who are you, overfed compatriot, WHO THE F*CK are you that you dare to be happy? What are you thinking? That they were on their way to take your house, to steal your job, to rape your daughters, to beat up your sons, to steal your iPhone 6 and your retro scooter, stabbing your car’s tires? You think so?

Could it also be that they are afraid? Could it be that it is not for fun that they are sitting with too many people for too much money on too small a boat? They left everything to save their dear daughters and sons of misery that goes beyond our imagination – misery where we in the past (and perhaps now still) helped quite a bit to? They run the risk of drowning and otherwise be rejected in a spoiled western country, because they are desperate. Could that possibly be?

I am disgusted. How dare people say it does not matter how bad the lives of others may be as long as they stay away from The Netherlands, because ‘we have enough problems’.

Get out of here! We are having a hard time, yes. Our biggest problems are a health care system that is way too expensive, rising unemployment and greedy bankers. Yeah, that sucks. But otherwise we are so DAMN LUCKY. We have PEACE. And viewed in a global perspective we also have an incredible PROSPERITY. This tiny planet belongs to all of us. We need to share. God help us.

I am so ashamed of you that I have to cry. And I do not know what to say to you to make you understand that you lost all human kindness in my opinion. I do not know what you experienced to be so heartless. It must have been terrible, but you can not convince me that it compares to that which made those drowned people – with their precious children – set sail. NOT EVEN CLOSE.

Advertenties